Η ιστορία
Revue και Parque Mayer
Πριν από τα δείπνα καμπαρέ, η Λισαβόνα είχε το teatro de revista και έναν χώρο ψυχαγωγίας με θέατρα που ονομαζόταν Parque Mayer. Τι ήταν και τι στέκει ακόμη.
Κρατήστε το τραπέζι σας στο καμπαρέ ↗Γρήγορη απάντηση
Ο πιο στενός εγχώριος συγγενής του καμπαρέ στη Λισαβόνα είναι το teatro de revista, μια δημοφιλής μορφή κωμικών σκετς, σάτιρας και μουσικών νούμερων με χορεύτριες σε φτερά και παγέτες. Σπίτι του ήταν το Parque Mayer, ένας χώρος ψυχαγωγίας με θέατρα δίπλα στη Avenida da Liberdade που άνοιξε το 1922. Η μορφή είχε χάσει το κοινό της μέχρι τη δεκαετία του 1990, αλλά τρία θέατρα παραμένουν. Τίποτα από αυτά δεν συνδέεται με το δείπνο που κλείνετε· είναι το ίδιο το υπόβαθρο της πόλης.
Τι ήταν μια revue
Το teatro de revista ανάγεται στη Γαλλία του ύστερου 18ου αιώνα, με λειτουργία διαμαρτυρίας από νωρίς. Έφτασε στην Πορτογαλία τον 19ο αιώνα και η πρώτη revue πορτογαλικού στυλ παίχτηκε στο πλέον εξαφανισμένο Teatro Gymnasio στα τέλη εκείνου του αιώνα. Όπως η οπερέτα, συνδύαζε μουσική, χορό και θέατρο, αλλά της έλειπε ένας ενιαίος μίτος δράσης. Ένα γενικό θέμα συγκρατούσε μια χαλαρή αλληλουχία νούμερων, όπου ερμηνείες εναλλάσσονταν με ομάδες χορευτών.
Σάτιρα υπό λογοκρισία
Τα μεγάλα χρόνια της μορφής στην Πορτογαλία ήρθαν τον 20ό αιώνα, και πολλά από αυτά έπεσαν κάτω από το Estado Novo, του οποίου οι λογοκριτές παρακολουθούσαν τη σκηνή. Οι revues μπορούσαν ακόμη να μεταφέρουν λίγο-πολύ αιχμηρά μηνύματα, με πολιτική και κοινωνική κριτική κρυμμένη μέσα σε κωμικές σκηνές, και το θέατρο έγινε ένας από τους λίγους χώρους με κάποια ελευθερία έκφρασης. Μετά την επανάσταση του Απριλίου, αυτή η ελευθερία ήταν απλώς διαθέσιμη παντού. Αυτό συνέβαλε στην παρακμή του είδους: ένα αστείο εις βάρος του καθεστώτος σημαίνει λιγότερο όταν οποιοσδήποτε μπορεί να το πει φωναχτά.
Το πάρκο ανοίγει
Το Parque Mayer κατέλαβε γη που ανήκε στους κήπους του Mayer Palace, που χτίστηκε το 1901 και ανήκε στον Adolfo de Lima Mayer. Το 1921 η τοποθεσία πέρασε στον Luís Galhardo, έναν άνθρωπο του θεάτρου που ονειρευόταν έναν χώρο αφιερωμένο στη διασκέδαση. Άνοιξε τον Ιούνιο του 1922, και το θέατρο Maria Vitória, που πήρε το όνομά του από μια ηθοποιό που είχε πεθάνει λίγα χρόνια νωρίτερα, ξεκίνησε τον Ιούλιο με τη revue Lua Nova. Το Variedades ήρθε το 1926, το Capitólio το 1931 και το ABC το 1956.
Μια βραδιά στο πάρκο
Δεν ήταν ποτέ μόνο θέατρα. Οι χώροι διέθεταν εστιατόρια, καρουζέλ, βεράντες, περίπτερα και σκοπευτήρια, μαζί με σπίτια φάντο, και κατά καιρούς σινεμά, πάλη και πυγμαχία. Η πορτογαλική Wikipedia το αποκαλεί μποέμικο μέρος πάνω απ' όλα, όπου σύχναζαν εξίσου απλοί διασκεδαστές, η πολιτική ελίτ και οι διανοούμενοι της Λισαβόνας. Ένα άλλο παρατσούκλι επιβιώνει στη σελίδα για το κεντρικό του θέατρο, το Broadway της Λισαβόνας. Στην πράξη, αυτό ήταν ένα ολόκληρο βράδυ φαγητού, ποτού και παραστάσεων μέσα σε μία μόνο πύλη.
Το Capitólio
Το κτίριο που αξίζει περισσότερο να δει κανείς είναι το Capitólio, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Luís Cristino da Silva και εγκαινιασμένο το 1931. Ενσωμάτωσε απλοποιημένα στοιχεία αρ ντεκό μέσα σε ένα καθαρό, ορθολογικό περίγραμμα και συνδύασε θέατρο, μουσική αίθουσα και κινηματογράφο κάτω από μία στέγη, με υπαίθριο κινηματογράφο στη βεράντα από πάνω. Ανήκει στην πρώτη μοντερνιστική περίοδο της πορτογαλικής αρχιτεκτονικής. Μετά από εκτεταμένη αποκατάσταση, άνοιξε ξανά τον Οκτώβριο του 2016 και κέρδισε το Βραβείο Valmor για εκείνη τη χρονιά. Σήμερα φέρει επίσης το όνομα του σταρ της επιθεώρησης Raul Solnado.
Τι μπορείτε να δείτε τώρα
Από τη δεκαετία του 1990, καθώς το είδος της επιθεώρησης έχασε το κοινό του, το πάρκο άρχισε να παρακμάζει και πέρασε χρόνια παγιδευμένο σε νομικές διαμάχες για τη γη. Μέχρι το 2025 είχαν απομείνει τρία θέατρα και μια χούφτα εστιατόρια: το Maria Vitória, το Variedades που άνοιξε ξανά και το Capitólio, με το ABC να έχει κατεδαφιστεί. Το πάρκο βρίσκεται δίπλα στη Avenida da Liberdade, οπότε μπορείτε να δείτε τα κτίρια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ελέγξτε τι παίζεται πριν σχεδιάσετε μια βραδιά εκεί, καθώς μια επιθεώρηση στα πορτογαλικά είναι μια εντελώς διαφορετική βραδιά από το δείπνο σε αυτόν τον ιστότοπο.
Από το πάρκο στο τραπέζι
Δεν υπάρχει καμία γραμμή καταγωγής από αυτά τα θέατρα σε κάποιο συγκεκριμένο δείπνο στην πόλη σήμερα, και ο χώρος σε αυτή τη θέση δεν προβάλλει κανέναν τέτοιο ισχυρισμό. Η σύνδεση είναι θέμα όρεξης. Η Λισαβόνα απολαμβάνει εδώ και καιρό τη λάμψη, τη μουσική και λίγο θράσος, μαζί με ένα γεύμα και ένα ποτό το ίδιο βράδυ. Το να γνωρίζετε για την επιθεώρηση δεν θα αλλάξει αυτό που βρίσκεται στο πιάτο σας, αλλά σημαίνει ότι θα προσέξετε τα θέατρα καθώς κατεβαίνετε τη λεωφόρο και θα καταλάβετε γιατί βρίσκονται εκεί.
Πηγές